
در سالیان قدیم که در وراوی هیچ اثری از آرایشگاه به شکل امروزی نبود و این حرفه مکان و محل معینی نداشت تمام امورات اصلاح و تراشیدن سر و صورت در حیطه ی کاری دو نفر مرد امین و باخدا به نام های " عباس "و " زایر عبدالله " بود. در سال1205 خورشیدی، عباس و در سال1212 زایر عبدالله به رحمت حق پیوستند.عباس حرفه ی خود را به پسر خود " حسن" و زایر عبدالله هم شغل خود را به فرزندش " مراد" سپردند. سال از پی سال و ...
ادامه مطلب